شما داريد يك عمل انسانى - اسلامى براى خدا انجام مىدهيد . توانستيد انجام بدهيد ، كه به آن نتيجه هم رسيديد . اگر نتوانستيد هم انجام بدهيد ، باز شما بُرد داريد ؛ براى اينكه پيش خداست ؛ مطلب الهى است . كسانى كه براى خدا كار مىكنند هيچ وقت باخت در آن نيست . آنهايى كه براى دنيا كار مىكنند باخت دارند كه اگر نرسيدند خوب ، باختند و عمرشان را هم هدر دادند . اگر برسند هم باخت دارند ، لكن آنهايى كه براى خدا قيام مىكنند ، اطاعت امر خدا را مىِخواهند بكنند ، نهضت براى خدا ، قيام براى خدا ، عمل براى خدا ، اين هيچ وقت شكست ندارد . در ظاهر هم اگر خيال بشود كه ما نتوانستيم ، پس شكست خورده‌ايم ، نه . به حَسَبِ واقعش شكستى نخورديم ؛ براى اينكه ما براى خدا كار كرديم ، و كسى كه براى خدا كار بكند ، همين دنيا نيست قضيه ؛ جاهاى ديگر ما داريم ، بُرد آنجاست . البته دولت مكلَّف است ، استاندارها مكلَّف هستند كه همراهى كنند و به اين جهاد سازندگى كه جوانها مشغول هستند ، يا ساير كارهايى را كه جوانها مشغول هستند به قدر احتياجى كه دارند احتياجات را برآورند ، به مقدارى كه مىتوانند . دولت مسامحه نكند و آنها هم بايد عمل بكنند ؛ يعنى همهء ما موظفيم به اينكه كشورى را كه از گلوى استعمار بيرون كشيديم ، حالا خودمان اداره‌اش كنيم به طورى كه ديگر محتاج به آنها نباشيم . تلخترين امور در ذائقهء انسان اين احتياجِ به دشمن ؛ تلخترين چيزهايى است كه در ذايقهء انسان بايد باشد . يك وقت انسان احتياج دارد به برادرهاى خودش ؛ اين هم خوب نيست ؛ لكن يك وقت احتياج داشته باشد به دشمن خودش ؛ يعنى آنى كه در طول تاريخ ما را استضعاف كرده است ، در طول تاريخ به ما خيانت كرده است ، جنايت كرده است ، حالا ما محتاج به او باشيم در ارزاقمان ، دستمان را پيشش دراز كنيم كه گندم بده ، دستمان را پيشش دراز كرديم كه مستشار [ بياور ] اين به نظر انسان ، تلخترين چيزهايى است كه در ذائقهء انسان بايد باشد كه